dream

   
Back in the days when I was still using my Canon SLR (a 1990 T60) I would play with the background focus by blurring it or make small dots of light just like what can be seen on this photo. Bokeh (japanese), as it is most popularly known, is how the camera lens render the light that is seen within the blurred parts of the image. This can be soft or harsh circular shapes, or it could take the shape of hexagons, depending on your lens design and aperture settings. Filters can also be used to shape your bokeh, like a star or a heart 🙂 or if you’re too lazy for it…online editing tools.

Bokeh and DOF are two things that are important to consider for photographs when you need the main subject to stand out on its own and not be lost in background distractions.
Depth of field (DOF),  refers to the  image that is in focus. Some newbies would ask: isn’t Bokeh and DOF the same thing?

Well no, bokeh and depth of field are different as explained above but they work together.

Here is the setting for this photo:

Camera Canon EOS 400D Digital
Exposure 0.003 sec (1/350)
Aperture f/1.8
Focal Length 50 mm
ISO Speed 100

———————
How to achieve bokeh:

Start with a low aperture or f number.

When using a telephoto lens, zoom it out to the longest length.

Move in so you are as close to the subject as your lens will allow but make sure you focus properly.

Choose subjects with background objects that are farther behind.

Make sure there is a light of some sort  (sunlight streaming through branches or street lights when doing a night portrait, will be helpful when shooting bokeh)

—-

Noong araw na lumang Canon SLR T60 pa ang gamit ko sa pagkuha ng litrato ay nakahiligan ko ng laruin ang likuran ng mga paksang kinukuhanan ng litrato. Nariyan ang maging malabo, magkaron ng mga hugis bilog na maliliit na ilaw. Bokeh kung siyang tawagin sa lenggwahe ng mga potograpo.  Ito ay kung paanong ang mga camera lens ay gumagawa ng hugis sa mga liwanag na nakikita sa malabong likuran ng imahe. Ito ay maaaring maging pabilog, maligasgas  o di kaya ay hugis hexagon, depende sa disenyo ng iyong lente at pagkakaayos ng siwang (aperture daw ito). May mga filter din na maaaring gamitin sa hugis ng iyong bokeh, tulad ng isang bituin o isang puso:) o kung ikaw ay masyadong tamad para sa mga ito … online na kasangkapan sa pag-edit.

Ang Bokeh at DOF ay dalawang bagay na mahalaga sa isaalang-alang para sa mga litrato kapag kailangan mo ang mga pangunahing paksa upang tumayo out sa kanyang sariling at hindi mawawala sa background distractions.

Ang Depth of Field (DOF) ay tumutukoy sa mga imahen na naka-pokus. Ang ilang mga baguhan sa potograpiya ay nagtatanong: hindi ba ang Bokeh at DOF ay pareho lamang?

Hindi, ang bokeh at dof ay magkaiba tulad ng ipinaliwanag sa itaas ngunit pareho silang ginagamit sa potograpiya…at may kinalaman sa isa’t isa.
—-
Paano makamit ang bokeh:

Magsimula sa isang mababa o karampot na siwang/aperture o f number.

Kapag gumagamit ng isang telephoto lens, i-zoom out ito sa pinakamahaba.

Lumapit sa paksa hanggang kaya ng iyong lente pero  siguraduhin na ang focus mo ay maayos.

Pumili ng paksa na may mga bagay na higit na malayo sa likod.

Siguraduhin na may isang ilaw ng anumang uri (sikat ng araw na lumulusot sa sanga ng puno o ilaw sa kalye kapag kumukuha ng portrait sa gabi, ang mga ito ay nakakatulong na makamit ang bokeh)

Happy LP!